บางครั้งมันก็ง่ายเหลือเกินที่จะยอมแพ้เมื่อคุณรู้สึกหมดหวัง แต่ในการเรียนภาษาอังกฤษให้ดีนั้น คุณจะเสียความเชื่อมั่นในตัวคุณเองไม่ได้ คนเราแต่ละคนมีสไตล์การเรียนเฉพาะตัวที่แตกต่างกันออกไป ลองลงแรงค้นหาอีกสักหน่อยคุณจะพบสไตล์การเรียนที่เหมาะกับคุณ : If at first you don’t succeed, try, try again.

วันอาทิตย์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556

บทสนทนาภาษาอังกฤษ :: ถามทาง (Asking the Way)



Amy : Hi Michael.      
เอมี่ : สวัสดี ไมเคิล.

Michael : Hi Amy. What's up?           
ไมเคิล : สวัสดี เอมี่ มีอะไร?

Amy : I'm looking for the airport. Can you tell me how to get there?
เอมี่ : ฉันกำลังมองหาสนามบิน. คุณช่วยบอกทางไปที่นั่นให้ฉันได้ไหม ?

Michael : No, sorry. I don't know.
ไมเคิล : ไม่ได้, ขอโทษด้วย. ฉันไม่รู้.

Amy : I think I can take the subway to the airport. Do you know where the subway is?
เอมี่ : ฉันคิดว่า ฉันจะไปสนามบินโดยรถไฟใต้ดิน.คุณรู้หรือปล่าวว่า รถไฟใต้ดินอยู่ที่ไหน ?  

Michael : Sure, it's over there.         
ไมเคิล : แน่นอน, มันอยู่ตรงโน้น.

Amy : Sure, it's over there.   
เอมี่ : ที่ไหน?ฉันมองไม่เห็น.

Michael : Across the street.  
ไมเคิล : ข้ามฝั่งถนน.

Amy : Oh, I see it now. Thanks.        
เอมี่ : โอ, ตอนนี้ฉันมองเห็นแล้ว. ขอบคุณ.

Michael : No problem.           
ไมเคิล : ไม่มีปัญหา.

Amy : Do you know if there's a restroom around here?      
เอมี่ : คุณ รู้หรือไม่ ว่ามีห้องน้ำแถวๆนี้บ้างไหม?

Michael : Yes, there's one here. It's in the store.    
ไมเคิล : รู้ซิ, มีอยู่ที่หนึ่งที่นี่. มันอยู่ในร้านค้า.

Amy : Thank you.       
เอมี่ : ขอบคุณ.

Michael : Bye.
ไมเคิล : บาย.

Amy : Bye bye.
เอมี่ : บาย บาย.



Cr. Englishspeak


1 ความคิดเห็น: